ผมออกจากกรุงเทพฯ จุดเริ่มต้นที่เขตดอนเมืองวิ่งออกแยกสวนสมเด็จฯ ข้ามสะพานนวลฉวีและวิ่งไปตามเส้นทาง ๓๔๐ วิ่งไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนก็ถึงสามชุก (หากใครอยากแวะหมู่บ้านควายของเฮียเม้ง-ประภัตร โพธสุธน กันก่อนก็ไม่ว่ากัน)

ตลาดสามชุกได้รับรางวัลหลายหลากจากการท่องเที่ยวเอย ยูเนสโกเอยและอีกสาระพัด

ความที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ บวกกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมของพี่น้องจังหวัดสุพรรณฯ ทำให้ความกลมกลืนของท้องถิ่นภาคกลางปสมชาวจีนที่อพยพมาตั้งรกรากกันที่นี่ผสานกันอย่างลงตัว

เมื่อพูดถึงตลาดก็ต้องพูดถึงอาหารการกินและของใช้ จะว่าไปจุดเด่นของสามชุกที่ได้รับการโปรโมทนั้นมีอยู่มาก ความโด่งดังนั้นเป็นที่ขจรกระจายไปเมืองนอกเมืองนา พอๆ กับตลาดน้ำดำเนิน (เพียงแต่ที่ดำเนินดูจะมีการผสานวิถีชีวิตเข้าไปด้วยจึงมีคนไปมากกว่าและใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆด้วยเช่นกันจึงมีจุดขายที่หลายหลากกว่า) แม้ที่นี้จะไม่เทียบเท่ากับดำเนินฯ แต่หากใครมาสัมผัสก็จะรู้ว่าบริเวณนี้มีที่ท่องเที่ยวไม่แพ้กันเลย-คงต้องให้ผู้มีส่วนบูมกันนิดหนึ่ง

ตอนผมไปเป็นช่วงที่ “ยามะพี” ไปก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน ผมไม่รู้จักยามะพีเป็นการส่วนตัวแต่เคยเห็นตามสื่อและนิตยสาร เข้าไปดูในเว็บของตลาดสามชุก รู้เลยว่าตลาดแตกมันเป็นยังไง-อาจะเป็นแผนการตลาดอย่างหนึ่ง..ฮา

ผมถ่ายภาพมาเยอะครับตั้งแต่ป้ายหน้าตลาดจนถึงร้านลูกชิ้นยักษ์ “นิสา” แต่ผมไม่อยากเอาลงมาก เอาเป็นว่าใครอยากเห็นภาพก็เข้าไปที่เว็บไซต์ “สามชุกตลาดร้อยปี” กันเอาเอง

วันนั้นผมซื้อเป็ดตรงหน้าตลาดติดกับร้านกาแฟชื่อร้าน “จ่าเฉิด” ความจริงเมียแกเป็นคนขาย แกยืมชื่อมาเป็นแบรนด์ แต่ตัวจ่าแกตายไปแล้ว มีทั้งเป็ดย่างเป็ดพะโล้ และขนมอีกสาระพัดสาระเพ

ขากลับแวะร้านขายของฝากแม่บ๊วยที่บางปลาม้า ของฝากเพียบ

ทั้งหมดนี่ใช้เวลาไม่ถึงวันคุณก็กลับถึงบ้านได้อย่างมีความสุข หากจะไปไหว้พระหรือแวะที่ไหนก็ศึกษาเส้นทางและแผนที่ก่อนไปก็จะดีไ่ม่น้อย

ที่กล่าวมาทั้งหมดไม่ได้ค่าโฆษณาแต่ประการใดนะครับ เอามาฝากเผื่อพรุ่งนี้ใครตื่นไม่สายมากก็ชวนๆ กันไป วันเสาร์-อาทิตย์ของขายเยอะกว่าวันธรรมดามากนักครับ

ตามปฏิทินวันสงกรานต์เริ่มต้นในวันที่ ๑๓ เมษายน เรื่อยมาจนถึงวันที่ ๑๕ เมษายนเป็นประจำทุกปี แต่ระยะหลังเพื่อเชื้อเชิญให้นักท่องเที่ยว โดยเฉพาะชาวต่างชาติ หรือชาติพันธุ์อื่นที่เขาไม่มีวัฒนธรรมการประเพณีเกี่ยวกับการสาดน้ำนี้ได้มาท่องเที่ยวในพื้นถิ่นของตน หลายที่จึงมีวัน “เล่น” สงกรานต์ที่เคลื่อนไปจากวันสุดท้ายในปฏิทิน

เทศกาลสงกรานต์ของทุกปีเราจะประสบกับปัญหาเหมือนๆ กันคือประมาณเมื่อสิบกว่าปีหลังนี่ นั่นก็คืออุปัฐวเหตุ ชาวไทยเราสูญเสียประชากรเพื่อประกอบพิธีในเทศกาลสงกรานต์กันปีละหลายร้อยคน บางปีเฉียดพัน พิกลพิการอีกไม่ใช่น้อย ความสูญเสียด้านชีวิตที่ไม่อาจประมาณการเป็นมูลค่าได้ ต้องผสมรวมเข้ากับความสูญเสียด้านทรัพย์สินที่ประเมินประมาณได้อีกไม่รู้ปีละเท่าไหร่

เพราะอะไร?

ไม่ต้องวิเคราะห์วิจัยก็คงจะพออนุมานได้ว่าอุปัฐวเหตุอันเป็นหลักแห่งความสูญเสียนั้นเนื่องมาจากการดื่ม “เหล้า” จะเป็นเหล้าที่เป็นเหล้า หรือจะเป็นเหล้าที่เป็นไวน์ กระแช่ อุ สาโท หรือน้ำเมา น้ำขาว ยาดองหรืออื่นๆ ที่สุดแท้จะเรียกก็ตามที ก็หมายรวมคือเหล้าอันเป็นประเภทเดียวกัน

เหล้าหากกินเป็นกระษัยก็สามารถเป็นยาเพื่อบำรุงธาตุแลเลือดลมของผู้ดื่มได้ แม้นว่าดื่มมากเกินไปก็อาจจะเมามายมิได้สติ ทุกสิ่งอย่างย่อมมีดีมีชั่ว

เทศกาลสงกรานต์ศกปรัตยุบันสิ่งที่พวกเราเกรงกลัวก็คงไม่พ้นเรื่องอุปัฐวเหตุอันเกิดจากการเมาแล้วขับ ซึ่งตามข้อมูลพบว่าเป็นสาเหตุหลักแห่งอุปัฐวเหตุที่พบเจอ

สงกรานต์วันสุดท้าย (๑๕ เมษายน) ในวันที่โพสต์นี้ ไม่ทราบว่าตัวเลขของอุปัฐวเหตุและชีวิตที่ต้องสูญเสียไปนั้น ตอนนี้อยู่ในระดับไหน ซึ่งทุกปีก็จะมีการจัดอันดับว่าพื้นที่จังหวัดใด มีจำนวนครั้งของอุปัฐวเหตุมากเป็นเท่าใด และรัฐบาลก็จะข่มขู่กับผู้การจังหวัด ผู้ว่าฯ จังหวัดว่าจะมีการโยกย้ายหรือมีบทลงโทษอย่างไรหากไม่สามารถลดจำนวนความสูญเสียให้น้อยลงไปจากปีกลายได้ ซึ่งทำกันถึงขั้นนี้ เรื่องน่าเศร้าก็หาได้ลดน้อยลงไปจากเดิมมากมายอะไรไม่

หากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องพบว่าอุปัฐวเหตุที่คร่าชีวิตแลทรัพย์สินของประชาชนนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเหล้าก็สมควรอยู่เองที่ต้องส่งเสริมให้ประชาชนคนในชาติของตนหันมามองเรื่องเกี่ยวกับเหล้าไปในทิศทางเดียวกันกับตน

คนกินเหล้าไม่ได้เป็นคนชั่วร้าย และในทางกลับกันคนที่ไม่ได้กินเหล้าก็ไม่ได้แสดงว่าเป็นคนดีเสมอไป

ข้าพเจ้าเองก็เป็นคนกินเหล้า ถึงแม้นไม่ใช่เทศกาลอันใดเลย ข้าพเจ้าก็นิยมการกินเหล้า ถึงโลกใบนี้จะไม่มีเทศกาลสงกรานต์ ข้าพเจ้าก็เมาของข้าพเจ้าทุกวัน

เรื่องคนตายเพราะอุปัฐวเหตุมันอาจเกี่ยวกับเหล้า แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของเหล้า เพราะเท่าที่ผ่านมาจนทุกวันนี้ผมก็ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อนเพราะการกินเหล้าของผม

คนกินเหล้าเมาแล้วไม่เหมือนกัน ไปแก้ที่คนง่ายกว่ากันเยอะ อย่าไปโทษเหล้าให้มันแพงขึ้นอีกเลย

เว็บไซต์ที่เวิร์ดเพรสเป็นชุมนุมชนขนาดใหญ่ เอาเฉพาะแค่เมืองไทยก็มีเป็นหมื่นบล็อกแล้ว การแสดงความคิดเห็นที่หลากหลายย่อมนำมาซื่งความรู้ที่หลากหลายเฉกเช่นเดียวกัน

ที่พร่ำเพ้อมาทั้งหมดไม่ใช่อะไร มีเว็บไซต์ที่อาศัยชุมชนของเวิร์ดเพรส (ซึ่งเป็นสถานที่เปิดกว้าง) แห่งหนึ่ง ได้ทำการต่อสู้ในเรื่องสิทธิและเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นผ่านสื่ออินเตอร์เน็ต นั่นคือเว็บไซต์  FACT (Freedom Against Censorship Thailand) เป็นองค์กรที่มีอาสาสมัครหลายคนและมีสมาชิกหลายร้อยรายให้การสนับสนุน ความหมายของ FACT คือความเป็นจริง ชัดเจนและความหมายของชื่อย่อทั้งหมดแปลได้ว่า “กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย” และก็เป็นชื่อขององค์กรนี้ในภาษาไทย

องค์กรนี้มีเจตนาแน่วแน่และแข็งขันในการรณรงค์ให้ประเทศไทยและหมู่ภาคีสมาชิกที่ยึดโยงด้วยสายเคเบิ้ลทั่วโลกที่จับไม้จับมือกันนั้นมีอิสระที่แท้จริงในการแสดงความคิดเห็นและนำเสนอข้อมูลที่ประชาชนต้องการนำเสนอแม้ว่าข้อมูลเหล่านั้นอาจจะได้รับการยอมรับในหน่วยงานที่ดูแลของประเทศนั้นๆ เพียงแค่อ้างเรื่องความมั่นคงของประเทศและศีลธรรมของคนในชาติ

FACT ไม่ได้ต่อต้านการจำกัดการนำเสนอข้อมูลที่ได้รับการกลั่นกรองเพียงแต่การปิดกั้นการแสดงความคิดเห็นทางอินเตอร์เน็ตเป็นสิ่งที่ไม่ได้ช่วยให้ปัญหาที่ประเทศต่างๆคิดว่าประสบนั้นได้รับการแก้ไขแต่อย่างได

องค์กรนี้เพียงแค่ต้องการให้การควบคุมเป็นไปอย่าง “ยอมรับ” และ “เท่าเทียม” และเหล่าสมาชิกก็ไม่ได้มีความคิดที่จะต่อต้านการกระทำที่เท่าเทียมนั้นของผู้มีอำนาจแต่อย่างใด

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศของไทยได้รายงานว่าเฉพาะปีที่กำลังจะผ่านไปมีเว็บไซต์กว่า ๒๐,๐๐๐ แห่งที่กระทรวงทำการปิดกั้น เพียงเพราะการกล่าวอ้างของกระทรวงในข้อที่ว่าเป็นภัยต่อความมั่นคงและหลบหลู่สถาบันพระมหากษัตริย์ของไทย

การปิดกั้นของกระทรวงเป็นเรื่องปัญญาอ่อนที่หาความภาคภูมิใจไม่ได้เลย เพราะการปิดเว็บไซต์ที่กระทรวงอ้างว่า….นั้นไม่ได้รับการพิสูจน์ไม่ว่าจะโดยวิธีการใดเลยว่าเป็นจริงตามคำกล่าวโทษของกระทรวงฯ อยู่ดีๆ กระทรวงอาจบอกว่าเว็บใครต่อใครขัดกับกฎหมายร้อยแปดมาตราที่กระทรวงมีอำนาจบังคับใช้อยู่ในมือ รวมถึงกฎหมายฉบับล่าสุดคือพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ด้วย

การกระทำของกระทรวงฯ นอกจากไม่ใช่เป็นการแก้ไขความเข้าใจผิดของเจ้าของเนื้อหาหรือเจ้าของเว็บแล้วยังเป็นการสร้างองค์กรใต้ดินขึ้นมาอีกประเภทหนึ่งด้วย

กระทรวงฯคิดว่าเมื่อกระทรวงฯ ปิดเว็บไซต์ต่างๆ เหล่านั้นแล้วคนที่สนใจ  (ที่เพิ่มมากขึ้นอีกหลายเท่าตัวจากการโฆษณาโดยไม่เสียเงินของกระทรวงฯ) ข้อมูลมีวิธีอีกเป็นร้อยที่จะสามารถเข้าถึงเนื้อหาภายในเว็บไซต์นั้นได้

ไม่นับว่ามีเว็บไซต์ที่เกิดใหม่มาแทนที่อีกวันละเป็นหมื่นเป็นพันเว็บไซต์

หากกระทรวงฯ จะพิจารณาให้ถ่องแท้ว่าอะไรคือสาเหตุของการปิดกั้นข้อมูลข่าวสารที่กระทรวงฯ พยายามทำนั้น กระทรวงฯ เองก็จะทราบว่าสิ่งที่สามารถแก้ไขปัญหาที่กระทรางฯ คิดว่าเป็นปัญหาได้ดีที่สุดคือ “การยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่างและเฝ้าดู”

ใครมีความคิดเห็นประการใดท่านสามารถเข้าไปเยี่ยมชมและให้ข้อมูลได้ที่ลิงค์นี้และหากท่านต้องการร่วมต่อต้านการกระทำอันเป็นการปิดกั้นการแสดงความคิดเห็นที่เราพึงมีโดยอิสระเสรีแล้วก็สามารถร่วมลงชื่อได้ที่เว็บเดียวกัน

ใครเคยดูก็อดฟาร์เธอร์หนังยอดฮิตเมื่อหลายสิบปีก่อนก็คงจะจำประโยคสุดอมตะที่ว่า “Keep your friends close but your enemies closer”

มองไปไม่เห็นใคร ไม่แน่เสมอไปว่าจะไม่มีศัตรู

เดียวเองจ้า

ข่าวนี้มาจากไทยรัฐต้องขอขอบพระคุณไทยรัฐมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ

“หมอหทัย” ปธ.เครือข่ายต้านเอ็กซ์โปบุหรี่ประกาศชัย เหนืองานเอ็กซ์โปมะเร็ง จัดงาน 3 วันมีคนมาชมแค่วันละ 300 สูญเม็ดเงินมหาศาล แถมถูกแจ้งความจับฐานผิดกม.ยาสูบ นำผลิตภัณฑ์มาวางโชว์โจ๋งครึ่ม..

จากกรณีเครือข่ายต้านภัยเอ็กซ์ โปบุหรี่ ส่งสายลับแทรกซึมบอดี้การ์ดต่างชาติที่มีมากมายเข้าไปบันทึกภาพการแสดงตัว สินค้าอย่างโจ๋งครึ่มภายในงานมาได้ พร้อมกับเข้าแจ้งความ สภ.ปากเกร็ด ให้ดำเนินคดีกับผู้จัดงานบุหรี่เอ็กซ์โปในประเทศไทย กระทำความผิดมาตรา 8 พ.ร.บ.ควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ พ.ศ. 2535 ที่ห้ามมีการโฆษณาผลิตภัณฑ์ยาสูบหรือทำให้เห็นและได้รับทราบข้อความในที่ สาธารณะ โทษปรับไม่เกิน 200,000 บาท แต่หากเป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์กระทำผิดเองจะมีความผิดเป็น 2 เท่านั้น

ล่า สุด เมื่อวันที่ 13 พ.ย. ผู้สื่อข่าวสอบถามความคืบหน้าไปยัง นพ.หทัย ชิตานนท์ ประธานเครือข่ายต้านภัยเอ็กซ์โปบุหรี่ เปิดเผยด้วยน้ำเสียงดีใจหลังจากเสร็จสิ้นการแจ้งความเอาผิดผู้จัดงานเอ็ก ซ์โปบุหรี ว่า ตั้งแต่การนำเครือข่ายต่อต้านภัยเอ็กซ์โปบุหรี่และภาคีมากมายร่วมรณรงค์ และร่วมกันแสดงออกด้วยการตะโกน “GET OUT” พร้อมกับมีละครเสียดสีอุตสาหกรรมผลิตและจำหน่ายบุหรี่บริเวณสถานที่จัดงาน ตั้งแต่วันที่ 11 พ.ย. ที่ผ่านมา ทั้งหมดถือว่าเป็นความสำเร็จอย่างย่ิงใหญ่ ตั้งแต่ก้าวแรกก่อนที่งานบุหรี่เอ็กซ์โปจะจัดขึ้นทีี่ประเทศไทย

“วันนี้บอกได้เลยว่าพวกเราสามารถประกาศชัยชนะต่อบริษัทต่างชาติพวกนี้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด” นพ.หทัย กล่าว

ประธาน เครือข่ายต้านภัยเอ็กซ์โปบุหรี่ กล่าวต่อว่า ทันทีที่ผู้จัดงานประกาศว่า “We win Thailand : We win every where” ทางเครือข่ายและภาคต่างๆ ได้ขับเคลื่อนกิจกรรมมากมายเพื่อลบคำนี้ ไล่ไปตั้งแต่ทำจดหมายทักท้วงไปยังนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ที่มีข่าวว่าจะไปเป็นประธานในพิธี เปิดงาน ว่าหากเป็นประธานพิธีเปิดงานก็เท่ากับไทยสนับสนุนงานนี้ แล้วจะทำอุตสาหกรรมบุหรี่เจริญมากขึ้น คนก็สูบบุหรี่กันมากขึ้นจะมีคนตายมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันประเทศไทยมีคนตายปีละเกือบ 50,000 คนเพราะพิษภัยของมัน ปรากฏว่าได้รับความกรุณาจากท่านรัฐมนตรี เมื่อไม่มีคนสำคัญของประเทศเจ้าภาพมาเปิดงาน คนก็ให้ความสนใจน้อยลง ซึ่งผู้จัดงานยอมรับว่า 3 วันมีคนมาชมงานเพียงวันละ 300 คน นอกจากนี้ในแผ่นโบชัวร์แนะนำงานยังระบุอีกว่าภายในงานมีการเปิดบูทให้คนที่ มาเที่ยวลองสูบบุหรี่ได้ โดยกำหนดการทั้งหมดก็ต้องหยุดไปโดยบริยายจากการเฝ้าระวังของเรา

นพ.หทัย กล่าวว่า ความสำเร็จก้าวที่ 2 คือ วันที่ 12 พ.ย.ที่่ผ่านมา มีหลักฐานชัดเจนว่าผู้จัดนำสินค้าออกมาโชว์อย่างโจ๋งครึ่ม ที่สุดแล้วก็สามารถนำเจ้าหน้าไปไปจับและดำเนินคดีผู้จัดงานได้ ซึ่งเป็นการประกาศชัยชนะที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพราะตั้งแต่มีงานเอ็กซ์โปบุหรี่ขึ้นมาเป็นสิบๆ ครั้งเขาก็จัดสะดวกโยธินทุกๆ ประเทศได้รับความสำเร็จสูงมาก ๆ แต่มาคราวนี้เจ้าของงานยอมรับกับเราว่าขาดทุนย่อยยับ เป็นคดีความ ทั้งๆ ที่เขาจัดทีมนักกฏหมายมากมายมาดูแลเรื่องนี้ทำอย่างไรจะไม่ละเมิดกฏหมาย ระหว่างประเทศ แต่ปรากฏว่าที่สุดแล้วแพ้ไทย

เป็นไงปลื้มใจใหม? อะไรดีเราชื่นชม แต่ที่เราเห็นว่าไม่ดีเราก็หวังว่าเราจะคิดเห็นเหมือนกัน “เราต้องต่อต้าน” ขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเหลือและร่วมกันรณรงค์ต่อเรื่องนี้

เดี่ยวเองจ้า!!

ก็บุหรี่เรานี่แหละน่า หรือยาเส้น หรืออื่นๆ ที่เด็ดใบไม้มาแล้วพันๆ ม้วนๆ นั่นแหละ

แล้วทำไมมันน่าตื่นเต้นขนาดนั้นเลยหรือ?

จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไรล่ะ? ก็งานนี้เขาจะขนบริษัทต่างชาติและไทยเปิดซุ้มขายบุหรี่กันเป็นที่เอิกเกริกไงล่ะเธอไม่รู้เรื่องเลยนะ บุหรี่มันดีหรือเปล่าเราไม่รู้ แต่เรารู้ว่ามันมีโทษ ที่พอจะนึกออกนี่มีสองอย่างนะ แต่อาจจะมากกว่านั้นก็ได้คือมะเร็งปอดกับถุงลมโป่งพอง

มะเร็งปอดเราคิดว่าเป็นแล้วเรื่องหใญ่เลยนะ ลองคิดดูซิ ปอดสองข้างของเรากรองอากาศที่จะเข้าร่างกายที่มีแต่มลพิษก็แย่พออยู่แล้ว นี่เราดันสูบควันใบบ้านั่นเข้าไปอีก ปอดเราก็ทำงานหนักมาก หนักจนเจ็บป่วยมีสิ่งอุดตัน จนก่อเนื้อร้ายขยายวงกว้างลุกลามใหญ่โต แล้วเราจะเอาอะไรหายใจ? จมูกหรือ?

ส่วนถุงลมโป่งพองไม่รู้ ไม่เคยเห็นแบบจะจะว่าเป็นอย่างไร แต่คงเกี่ยวกับการหายใจหายคอนี่แหละน่า?

หากรู้เช่นนี้แล้วเรายังอยากจะให้องค์กรประสาทแ-กนี่มาจัดงานนี้ในบ้านเราอีกหรือไง?

มาร่วมกันลงชื่อนะ สีเหลือง สีแดง สีเขียว สีน้ำเงิน หรือไม่มีสี ก็มาร่วมลงชื่อ เอาปัจจุบันก่อนอดีตและอนาคตทำให้เราเสียเวลาคิด ไปที่มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่แล้วร่วมลงชื่อ ไม่เสียอะไเลย เสียเพียงเวลาเล็กน้อยและค่าไฟนิดหน่อย

แต่ว่าดีกว่าเรามานั่งหรือยืนเสียใจนะ  ช่วยกันๆ เพื่อโลก เพื่อเรา ไม่งั้นพวกเราจะไปทะเลาะกับใครละ หากตายกันหมดน่ะ?

เดี่ยวเองจ้า?

http://www.ashthailand.or.th/th/tabinfo_asia_2009.php